Garip yolcuydum bir arpa boyu mesafede.
Gün doğumunda umutlanan, gün ardına baktığında hüzünlenen.
Yabani kasım sabahları gibiydim, puslu elbiseler giyip, sisler arasında kaybolan.
Garip öncüler vardı, pusulası bozuk, güzergâhlarda yol alıp; hikâyeler anlatan.
Sapmalarım olurdu bazen, saman altından su yürütüp, sığ sularda gemiler batıran.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta