İstanbul'un tüm ışıkları yanıyor bu gece
Onca aydınlığın arasında sen yine görünmüyorsun
Yine kayıpsın ve yine yitik; eskisi gibi
Sen hiç varolmadın ki:
Hep kalabalığın gölgelerini takip ettin
Sen hiç kendin olmadın ki:
Rüzgâr kuzeyden esti dün,sen oradaydın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




buda güzeldi keyifle okudum MaZaRaT
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta