Göç Şiiri - Sadık Kocabaş

GÖÇ
Bir hışımla çöktü babam ocağa,
Maşa ile közü deşip duruyor.
Sözü sığmaz oldu göğe, bucağa,
Yokluk belasına sövüp duruyor.

Kirli ceketine elini attı,
Cebinden çıkarttı, "Birinci" yaktı.
Bıyıklar sarardı, yüzü karardı,
Dumanı içine çekip duruyor.

Kasketi kaldırdı, "Bana bak" dedi,
"Tasımla tarağı toplayın" dedi.
"Dişinin arası bir çıktır" dedi,
Yumruğu tırnağı delip duruyor.

Gideriz buradan güneş doğmadan,
Kimsenin halini kime sormadan...
Çaresizlik gelip bizi bulmadan,
Kendini kendine sorup duruyor.

At arabasıyla yollara düştük,
Dağlara, bağlara, ovaya küstük.
Ağanın elinde değersiz güçtük,
Tesbihi sallayıp sallar duruyor.

Anamın sırtında küçük gardaşım,
Çuvalın üstünde ağrıdı başım.
Daha on ikidir o zaman yaşım,
Zaman hanemizde kuşku duruyor.

Kalemsiz şairdim, el kadar sabi,
Ben su satıyorum: "Buyurun abi!"
Acımasız dünya, geçmişim cani...
Alıp alıp beni yere vuruyor.