* Goblen Perdeleri Çekiyorum Gözlerime

GOBLEN PERDELERİ ÇEKİYORUM GÖZLERİME
Sürüyorum zamanın sülbünde ayaklarımı,
Bir ikindi vakti, sis inmiş şehre!
Kaldırımlardan şahlanıyor geçmişin tozu.
Buruk bir özlem sızlıyor burnumun direğinin ucunda
Acıların paslı çivisi delse de ciğerimi.
Susuyorum kendime.
Dudaklarıma, birde gözlerime çekiyorum
Anamın bem beyaz saten perdelerini

Uzaktan babamın sesi duyuluyor
Bana sesleniyor zamanın giyotin penceresinden
Bir kesik, bir hür, başı.
Bir kısık, bir gür merdan sesi,
Hızlanıyor adımlarım,
Şahlanıyor kaldırımlardan geçmişin tozu
Güzel bir kız geçiyor yanımdan hızla ayakları nasır
Ben dönüp saçlarını tarıyorum gemilerle
Deniz kokulu rüzgarlar süpürüyor kalan anılarımı

Zaman akıp gidiyor bir nehir gibi kaldırımlardan
Sürünüyorum yüz üstü zamanın sülbünde,
Sırtıma yüklenmiş onca çürük vicdan,
Eziliyorum ezildikçe
Şahlanıyor kaldırımlardan geçmişin tozu
Gözlerime doluyor zaman
Gözlerime doluyor hicran
Susuyorum kendime.
Dudaklarıma birde gözlerime çekiyorum
Anamın titrek, tül perdelerini
Uzaktan babamın sesi duyuluyor
Bana sesleniyor kara trenin giyotin penceresinden
Bir kesik, bir hür
Bir kısık, bir gür sesi,
Bir ikindi vakti şahlanıyor kaldırımlardan zamanın tozu
Gözlerime dolanıyor ilmekler
Buruk bir özlem sızlıyor burnumun dar ağacında
Kuşlar uçarken sonsuzluğa doğru
Kanatlarında götürüyorlar sevinçlerimi
Güzel bir kız geçiyor yanımdan hızla yüzü ay
Ben dönüp saçlarını tarıyorum gemilerle
Deniz kokulu rüzgarlar savuruyor anılarımı
Bana kalan soluk bir beniz
Puslu bir akşam üstü, loş sokaklar
Gözlerime çöküyor zamanın isi.
Gözlerime doluyor sitemkar gece.
Susuyorum kendime.
Her şeyin üstüne çekiyorum
Anamın güneşten ağarmış goblen perdelerini.
FATMA DOĞAN 10.11.2025/TURHAL