Adını andığımda
nabzımı bozan gizli bir şifresin.
Kalbim, sesini duyunca
kilidini şaşıran kapı gibi titriyor
Ne zaman “sen” diye başlasam söze,
dilim “biz” diye bitiriyor cümleyi.
Çünkü içimde çoğalan sensin,
tek başına iki kişilik bir özlem yaşıyorum seninle.
Yüreğimin en kör yerinde saklıyorum seni;
güneş görmemiş bir sızı gibi,
dokunsam kanayacak bir sır gibi.
Aklımın balta girmemiş ormanlarında
yaşayan tek ceylansın sen.
Ürkek, zarif,
ve yakalanması imkânsız.
Gözlerin, yüreğimin ufuk yıldızı;
karanlığıma düşen en parlak iz.
Yalnızlığımın tozlu raflarını
senin adınla siliyorum her gece.
Adın, her sineye yakışan bir yakut gibi
parlıyor gözlerimin mercan maviliğinde.
Ve ben, o ışıltının altında
kendime bile itiraf edemediğim bir sevdayı büyütüyorum.
Takvim yapraklarında umutlarım asılı—
her günün kenarında sen,
her gecenin kıyısında bekleyişin.
Adını andığımda
nabzımı bozan o gizli şifre
hala çözülmedi içimde.
Çünkü ben seni
unutmak için değil,
ömür boyu hatırlamak için sevdim.
Ben seni çok sevdim be adam(kadın)
23.02.2026 15:18
Kayıt Tarihi : 23.2.2026 15:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!