Ummadığım bir şekilde oldu bu hissiyatım. Kalbimin en savunmasız bir anına denk geldi. Hazırlıksızdım. Adını koyacak kadar cesur değildim; belki de koyarsam her şeyin değişeceğinden korktum.
Muradım neydi, hâlâ tam bilmiyorum. Belki sadece birinin yüreğimde durmasını istedim; hiç gitmeyecekmiş gibi. Belki de tek isteğim, fazla söze gerek kalmadan, olduğu gibi anlaşılmaktı.
Gözlerim sık sık uzaklara dalıyor. Sanki bir an sonra bana gelecekmişsin gibi,
Ama sonra yine aynı yere dönüyorum;
sana söylenmemiş cümlelere. Ellerim tutunacak bir dal arıyor; fakat dokunsam her şey bozulacakmış hissi var içimde. O yüzden kendimi geri çekiyorum. Bilerek. Sessizce.
Bilmiyorum…
Sen de böyle düşünüyor musun? Yoksa bu sessizlik, bu ağırlık, sadece bana mı bu kadar ağır geliyor?
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta