Gizlediklerim Şiiri - Harun Yahya Polat

Siyah-beyaz karoların kırgın ruhunda bir sitem gizliyorum,
Kokusuna hasret çektiğim kadın ruhuyla henüz anlaşamadık.
Belki, istesem yıldız yıldız dökülen saçlarınla gizlenmiş,
Yaslanınca yaşamayı hatırlatan omuzlarında ölebilirim.

Kırk gecede kırgın kargılarla aldığım yol, sonumdur.
Kırk defa ölmüş kalbimin son nefesi tükeniyor şimdilerde,
Nereye gittiğini bilmediğim bir yolcu kalkıyor yine içimden.
Sana sıraladığım kelimeler, çekiçle dövülmüş sözlerdir.

Acılar çektiğim şehir her gece sahtekarlıklar kokuyor,
Yorulduğumu fark ediyorum, biliyorum bu dünya çok ağır.
Bir ömrün sonbaharında yaşanan pişmanlıklar kadar tesirli,
Bin acıya rağmen ben ağırlaşmış dünyanın yükünü taşıyorum.

İçimde aşk, orkideler kadar zahmetli bir büyümededir.
Rastgele sarf edilmiş sözler ok gibi saplanır yüreğime,
Niyesiz nedensiz niçinsiz yaşanan hayatın çünküsü benim.
Bir ömrün sonbarında yaşayan ben, ölen yine benim.