Gizemli Rüya Şiiri - Kasım Kobakçı

Uyanıklıktan düşe, varlıktan yokluğa dek,
Gecenin örtüsünde, her anın gizli ilmek,
Yorgun düşen ruhlara, sensin en tatlı emek,
Alemin kainatı; sensin gizemli rüya.
*
Bilinç altı mülkünde, sultan olup gezindin,
Bazen korku saldın da, bazen aşka özendin,
Kâh Simurg’un kanadı, kâh bir deve benzedin,
Görünerek kaybolan, tansın gizemli rüya.
*
Kaf Dağı’nın ardında, zümrüdü anka ile,
Uçan halı üstünde, düşmezsin asla dile,
Yıldızlardan inerek, dönüşsen bile küle,
Anlatmakla tükenmez, şansın gizemli rüya.
*
Bulutlarda sarayın, kapısı yok bacası,
Sihirli bir ülkedir, gündüzü ve gecesi,
Misafir edersin hep, garibi ve nicesi,
Sonsuzluğa açılan, hansın gizemli rüya.
*
Akıl sınırlarını, aşan engin yapınla,
Bilinmeze götüren, o tılsımlı kapınla,
Ruhumuzu mest eden, şifalı şarabınla,
Gönüllere taht kuran, yarsın gizemli rüya.
*
Kabusların cenginden, uyanırsın ferine,
Karanlık dehlizlerde, inersin en derine,
Huzur dolar yüreğe, acı keder yerine,
Sabahlara dek süren, ansın gizemli rüya.
*
Unutulmuş yüzlerin, belirir aynalarda,
Çocukluk bahçesinde, o şen fırtınalarda,
Zaman mekan yok olur, aklın haritasında,
Hafızamda canlanan, cansın gizemli rüya.
*
Yerçekimi kaybolur, semada süzülürsün,
Bazen bir kuş misali, boşlukta büzülürsün,
Uyanınca aniden, belki de üzülürsün,
Saniyeye sığışan, dünsün gizemli rüya.
*
Akıl almaz desenler, işlenir gökyüzüne,
Sırlar aşikar olur, inerek yeryüzüne,
Aldanma sakın ola, o hayal örtüsüne,
Nakış gibi dokunan, tensin gizemli rüya.
*
Yudumlanır şerbetler, kevser ırmağı gibi,
Ne başı belli dir hiç, ne de görünür dibi,
Gezginlerin rehberi, uykunun tek sahibi,
Şu fanilik mülkünde, sonsun gizemli rüya.