İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Ecel şerbetini tattım bal diye,
Başıma karayı taktım al diye.
Dikenli çalıyı tuttum dal diye;
Daha düzlemeye düzüm kalmadı.
Feyzi'yim yaremden kanlar sızıyor,
Derdimi bilmeyen bana kızıyor.
Ben değil dertleri kalem yazıyor;
Daha söylemeye sözüm kalmadı.'
kutlarım duygularınızı dostum. kalemiz daim olsun yüreğinizle beslensin dizelerinizde...
saygılarımla
Aydan Küllüce
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta