Ne hatır koydun, ne de gönül
Hepsini bir bir yıkıp gittin,
Sensiz boşa geçmiş bu ömür
Mabed-i aşktan çıkıp gittin,
Varım, yoğum, bütün dünyamdın
Sanki ben Mecnun, sen Leyla’mdın
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta