Bu şiiri 2003 yılında kaybettiğim hala oğlu Tevfik Karakol anısına yazdım.
Oturmuşum penceremin köşesine,
Gidenleri düşünüyorum.
Bir zamanlar laflaştığımız,
Karşıdan karşıya selamlaştığımız,
Bacasından dumanların çıktığı,
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Mehmet bey, duygu yüklü şiirinizi beğeni ile okudum. yüreğinizin sesini çok güzel kaleme alışınızı ve akıcı dizelerinizi kutlarım. saygılar
Hüzün dolu mısraları okurken gidenlerin gittiği yerde rahat uyumasını diliyorum...kutluyorum sayın şairim ( +10 ) saygılar...
güzel şiirini severek ve doyasıya okudum anlamlıydı hüzün kokuyordu yüreğine sağlık kutlarım güçlü kalemini saygılar tam puan + ant
Tevfik kardeşime Allahcc. rahmet etsin.Kutluyorum vefalı gönlünüzü.Saygılar benden....+10
Bu şiir ile ilgili 24 tane yorum bulunmakta