Bu şiiri 2003 yılında kaybettiğim hala oğlu Tevfik Karakol anısına yazdım.
Oturmuşum penceremin köşesine,
Gidenleri düşünüyorum.
Bir zamanlar laflaştığımız,
Karşıdan karşıya selamlaştığımız,
Bacasından dumanların çıktığı,
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Mehmet bey, duygu yüklü şiirinizi beğeni ile okudum. yüreğinizin sesini çok güzel kaleme alışınızı ve akıcı dizelerinizi kutlarım. saygılar
Hüzün dolu mısraları okurken gidenlerin gittiği yerde rahat uyumasını diliyorum...kutluyorum sayın şairim ( +10 ) saygılar...
güzel şiirini severek ve doyasıya okudum anlamlıydı hüzün kokuyordu yüreğine sağlık kutlarım güçlü kalemini saygılar tam puan + ant
Tevfik kardeşime Allahcc. rahmet etsin.Kutluyorum vefalı gönlünüzü.Saygılar benden....+10
Bu şiir ile ilgili 24 tane yorum bulunmakta