İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ölüm Allah'ın emri,ayrılık olmasaydı..Elden gelen umuddur,onu devam ettirmektir..Hani der ya,kader ayırsa bile mahşerde buluşuruz diye,onda bile bir umud vardır.
Sevginin özünü dillendirmişsin,içinde acı olmayan sevgi zaten sevgi değildir,(YARADAN'ı seven,cennete kavuşur da,orada can verme acısını unutmaz-ama o acıyı bir daha duymayacaktır),yüreğine,eline,diline sağlık.İçinden gelenleri paylaşmaya devam etmeni dilerim,başkalarını bilmem ama gerçekten zevk alarak izliyorum..Her şeyin gönlünce ve YETERLİ olsun.Selam ve sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta