Gittik Şiiri - Recep Gümüş

Zamanın küllerinde savrulduk gittik,
Esen yele, rüzgâra kapıldık gittik.
Bazen yükseldik, bazen yitip gittik,
Bendi aşıp bene varamadık.

Yaylanın sisinde kaybolduk gittik,
Boğulduk dumana, kör olup gittik.
Yağmura karışıp aktık da gittik,
Bendi aşıp bene varamadık.

Güzelmiş, çirkinmiş sormadan gittik,
Geçmişin izine tutulduk gittik.
Hiç olmak için var olup gittik,
Bendi aşıp beni anlayamadık.

Gönül deryasına dalmadan gittik,
Yusuf gibi kuyuya düşmeden gittik.
Var olmak varken yok olup gittik,
Bendi aşıp beni anlayamadık.

Ne üzredir yol, bilmeden gittik,
Gelenle gidene vakitsiz gittik.
Tütmeyen ocağı yaktık da gittik,
Bendi aşıp bene varamadık.

Yolu yoldaşsız sandık da gittik,
Zamanı duvara astık da gittik.
Bulandık çamura, kir ile gittik,
Bendi aşıp bene varamadık.