Gittiğin Yerde Mutlu Olsanda

Gözbebeğim Nihal’im, aşkınla yandığım can,
Yokluğunla çöllerde, yıldızlara uzandığım an.
Sevmesen de gam değil, gönlüm seninle mihman,
Bir damla su verdinse, coşar ummanım inan.

Belki başka bahçede, belki gülün başka dalda,
Mutluluk göz kırpsa da, ben kalbimde sakladım seni.
Belki dünya değişir, yollar döner bir salkımda,
Ben bu tahtı beklerim, gel diyen o eski yerde.

Gittiğin yer ışık olsun, gönlün nefes alsın huzurla,
Köpürsün mutluluklar, gülüşün aydınlatsın karanlığı.
Belki bir sabah vakti, kapım çalınır bir yolcuyla,
“Döndüm” dersin usulca, bekleyen hasret kucağıyla.

Bedenler ayrı düşse de, ruhun benimle nefes alır,
Hikmetli bir sır gibi saklı, iki canda tek aşk kalır.
Ateş düştüğü yeri yakar, özlem yağmur olur yağar,
Sen gittikçe büyür içimde, zamansız bir dağ gibi ağar.

Hakikatler erir senin adında, Nihal’im,
Tasavvufa döner aşkım, ilahi bir mühür gibi derin.
Zarafetle tutuşur her hece, seni anarken,
On birli hece ses olur, vuslatı çağırır her yerde senin.