İstediğim;
“bahçesinde ebruliler açan
pembe boyalı küçük bir ev”
olmadı…Olamadı da.
Yaşam yatağında
akıp gitsin istedim
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




beğeniyle okudum..kutlarım şair..Melih BAKİ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta