Sadakat yolunda yoktu misali
Gözümde tüterdi onun hayali
Susmayi bilmedi o nazli dili
Sonunda ayriligi getirdi gitti
Ben bitip tükendim laflari bitmedi
Haddinden cok verdim yine yetmedi
Ne bir dua ne bir istek fayda etmedi
Melekmiydi seytanmiydi bilemeden gitti
O benim Sirinim ben onun Ferhadi idim
Kulagina Aski fisildayan sitem yeli idim
Suya hasret kalmis kirmizi bir gül idim
Bir damla su bile dökmeden gitti
Benim sevdam ikimize yetmedi
Gözyaslarim hic dinmek bilmedi
Ben gönlümü verdim kabul etmedi
Bir hoscakal bile demeden gitti
Ben üzgünüm hatali olmasam da
Söz kumari oynadi gönül masamda
Ben onu Yar diye sevip saydigimda
Tüm servetim sevgiydi batirdi gitti
Acti gönlümde kanayan bir yarayi
Zengin degilim ki vereyim ona sarayi
Onsuz neyleyim ben bu yalan Dünyayi
Bir isim bir adres bile birakmadan gitti
Kalpsiz Sair bunu cok iyi biliyor
Gönülden zengin olmak yetmiyor
Ayrilik acisi hicbir zaman dinmiyor
Bir imza bir nokta bile atmadan gitti
Kayıt Tarihi : 20.3.2010 16:08:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!