Gecelerdi ansız hüznüme refakat eden
Sen sandığım silüet sen değil
Uçurumlardı
Nefessiz geçen uykularda
Sakınırken senden öfkemi
Rüyalara bedel öderdim
Sığmaz yüreğim; taşar bedenden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta