Çanta dediğin; bir köşede hazır duracak hep.
Geldi mi zamanı! / Yola çıkacaksın hemen.
Ağlamak yok./ Veda’lar insana, zaman kaybettirir.
Oysa ki, kimseyi beklemez tren.
Kaçırmayı ise / Hiç istemem.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta