Özlem, geçmişime baktığım dürbün
Sevinç ve mutlulukların uçuştuğu göl
Acı ve hüzün, göl yüzeyindeki yapraklar
Hatıralarımda, sadece tatlı tebessümler
Kalbimi parçalayan arada biçer döver
Şimdi uzakta olsa da, unutulmayan dostlar
Bir daha görüşememenin gözyaşları gözlerimde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta