Şimdi ay ışığında anafora çekmeliyim yalnızlığımı
Alabildiğine çığlık atmalıyım susarak
Elemim olmalı karanlığın sırça yükü
Ağlayan şiirler yazmalıyım
Ürkek, utangaç ve acılara dokunarak
Şimdi söküp atmalıyım
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
