Şimdi ay ışığında anafora çekmeliyim yalnızlığımı
Alabildiğine çığlık atmalıyım susarak
Elemim olmalı karanlığın sırça yükü
Ağlayan şiirler yazmalıyım
Ürkek, utangaç ve acılara dokunarak
Şimdi söküp atmalıyım
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
