Bazen gitmek gerek,
Yağmura gitmek, yollara gitmek, susmaya gitmek.
Gitmenin en büyüğü de gitmelere gitmek,
Beden gitmese de ruha gitmek,
Ama gitmek gerek,
Hem bedenen hem ruhen,
Mesela karanlığa gitmek ya da gökyüzünün mavisine,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Umutsuzluk kırgınlık kokuyor güzel bir şiir yüreğinize sağlık dostum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta