Ömrümün en uzun, yoluna çıkarken bu akşam.
Veda buselerini rüzgarlara saldım.
Okşayamadan saçlarını,
Dokunamadan tenine,
Gitmek varmış kaderde.
Şimdi çalar trenin acı çığlığı,
Ayırır beni bedenden;
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
