Gitmek mi, Bitmek mi?.. Şiiri - Döndü Dü ...

Ve şimdi…
bir zamanlar sana çıkan bütün yolları,
Kendi içimde kapatıyorum tek tek.
Ne bir iz bırakıyorum geriye,
Ne de dönüp bakacak bir sebep.
Ama yine de bir parçam,
İnadına seni sevmeye devam ediyor içimde.
Sanki gitmekle kalmak arasında sıkışmış bir dua gibi,
Ne göğe yükseliyorum, ne yere düşebiliyorum.
Adını anmamaya yemin ediyorum bazen,
Sonra bir rüzgâr esiyor
ve
Bütün yeminlerim senin sesine dönüşüyor.
Unutmanın vakti geldi diyorum,
Ama kalbim o kelimeyi hiç öğrenmemiş gibi,
Hep ismini heceleyerek atıyor.
Ben senden vazgeçmeyi öğretemedim kendime,
Sadece kendimi senden çekip aldım usulca.
Çünkü bir insan
kendi yokluğuna daha ne kadar dayanabilir ki?
Artık ne kapında bekleyen bir gölgeyim,
Ne de ardına düşen bir yolcu.
Ama bil ki içimde senden kalan ne varsa,
Zamanla değil, susarak eskidi.
Ve ben,
sende kaybolarak öğrendim,
Kendime nasıl yabancı kaldığımı.
Ve kendimi nasıl bir çaresizliğin içine
Gönüllü bıraktığımı....
Döndü Dülger