Geceleri yol tenhasında
Kurulmuş sıra sıra konaklama yerleri
Oysa ben bir an önce
Çekip gitmek istiyordum
Senden olabildiğince uzağa
Bir daha görünmeyecek yüzün kalbime
Sesin titretmeyecek yüreğimi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta