(Ayrılığa yazılan iki satır ve ölüme kurulan bir cümle, bana yalnızca seni anlatır)
Özlemek de neymiş, sakın sorma.
Çoktan ıradı acılarım.
Şimdilerde sus pus oldu, çığlık çığlığa yalnızlıklarım.
Gölgelerden korkmuyorum artık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
