gün gelir insan anlayıverir
tek başına yaşlanan bir ağaç olduğunu
o yüzden kederi yazmak isteyebilir
rüzgarın gövdesinde açtığı yaralara
sonbaharda şaşarak öğrenirsin
yaprakların rengine inanmamayı
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




belki de gitmektir aşk, sadece gitmek
belki de gitmektir aşk, sadece gitmek
belki de gitmektir aşk, sadece gitmek
avare bir kederi sarıp yaralarına
rüzgarın devirdiği bir ağaç gibi
köklerini sessizce bırakarak toprağa- Tum tasvirlerden guzel Rafael tasvirlerdir.
Şiir bu!
Daha niceleri var Ayten Mutlu'nun 'Şiir işte bu!' diyeceğimiz ama ne yazık ki o üç, dört yıldan beri uğramıyor antolojiye. Uğrasa da yeni şiirlerini içsek ne olur yani?
Sevgili Ayten Mutlu,merhabalar,yine oduygulu dizelerle sesleniyorsunuz gidenlere,geçen yıllara..Yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 15 tane yorum bulunmakta