Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
gün gelir insan anlayıverir
tek başına yaşlanan bir ağaç olduğunu
rüzgarın devirdiği bir ağaç gibi
köklerini sessizce bırakarak toprağa...
Kaleminize yüreğinize sağlık.
O Rüzgarlar ne yaralar açtı gövdemizde ama hayat işte devam ediyor.
" Insan tek başına yaşlanan ağaç " olmamalı.
Tebrikler.
Güzel içten geldiği gibi özgürce...
Her gün yeni bir acı öğretiyor insana, değil mi?
Yalan söylemeyeceğim. Şiirinizde akmış gitmişsiniz.. Lakin toparlamalıymışsınız bence, biraz.
Her gün yeni bir acı öğretiyor insana, değil mi?
Yalan söylemeyeceğim. Şiirinizde akmış gitmişsiniz.. Lakin toparlamalıymışsınız bence, biraz.
Belki de gitmek değildir, kim bilebilir bunu günün şiir'i, tüm kaidelerini yıkmaktır dayatılan kuralların. Örneğin ben tüm bileşik kelimeleri ayırıyorum sinir bozmak için:)
Canınızı yakmayan şeylere secde etmeyi öğretiyor yaşam, ne tuhaf
gün gelir insan anlayıverir
tek başına yaşlanan bir ağaç olduğunu
o yüzden kederi yazmak isteyebilir
rüzgarın gövdesinde açtığı yaralara
gün gelir insan anlayıverir
tek başına yaşlanan bir ağaç olduğunu
Bu şiir ile ilgili 15 tane yorum bulunmakta