Hepimizin terk etmek istediği bir şehri vardır.
Defolup, rastgele başka bir şehre gitmek istediği.
Başka bir şehrin sokaklarında yürümek, o kentin gökyüzüne bakmak, karanlığını görmek, denizini duymak isteriz.
Başka bir şehir kurtaracakmış gibi bizi; ya o şehirden bu şehire kaçarız ya da içimizdeki karanlığı kovarız yaşadığımız şehri kovar gibi.
Adı bazen Paris olur.
Acılarımızın ortasına bir Eyfel dikersek, iyi geleceğini düşünürüz.
Bu demir yığını kule, dünyanın aşk yükünü çeker Paris’in ortasında.
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta