terkedişler vardır,
hani hiç veda edesi gelmez insanın.
giden yolcusunun boynuna sarılır ya,
ardından bir el bile sallayamaz hani
kalkamaz ya kollar bir türlü.
hatta dönemez ya yüzünü
gidenin gittiği yöne,
bakamaz ya gözler bir türlü kabullenemez.
döner arkasına epey sonra da
gitme demek gelir içinden ama
hiç bu gidişe dur diyemez....
bu nasıl gidiştir be gülüm,
bu nasıl bir vedadır ki hiç bitmedi,
bu nasıl sevdadır ki hiç sönmedi,
bu nasıl çiledir,
nedir bu?
bu nasıl azaptır be gülüm,
bu nasıl terkediş ki.........
gittikçe gelirsin bana......
Kayıt Tarihi : 24.12.2005 19:38:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Hüseyin Özcan](https://www.antoloji.com/i/siir/2005/12/24/gitme-bile-diyemedim.jpg)
Böyle işte aşk. Sen gidersin sevgili gider ama yürek hala ordadır. Söz geçmez ki ona. Yüreğine sağlık. Muhabbetle...
gittikçe gelirsin bana......'
çok hoş olmuş tebrikler
TÜM YORUMLAR (2)