Şarkılar dudaklarıma küser,
Şiirler parmaklarıma…
Koca şehir bana küser.
Gitme benden küçüğüm.
Adına aşk diyemem,
Adına sevda diyemem,
Seni sevdiğimi ellere söyleyemem.
Çürür dilim,
Donar dudağım,
“Sen benimsin” diyemem.
Saplantılı bir aşk benimkisi;
Seni gördüğüm ilk gün
Saplandı bir ok kalbime.
Bir anda kalbim, yüreğim oldu.
O günden sonra hep bir boşluk,
Kabuk bağlamayan bir yara oldun.
Ne zaman kaçsam senden, sen oluk oluk kanadın.
Ne zaman birini sevmeye kalksam, acı acı ağladın.
Gidemedim senden bir adım geri…
Sen benim küçüğüm oldun,
Dokunmaya kıyamadığım sevdam.
Şimdi parmak uçlarımda sessizce yürüyorum,
Uykuların bölünmesin meleğim.
Rabbim seni bana,
Beni de sana razı eylesin.
Sen, dilimin dudağıma tek isyanısın.
Ve hâlâ söyleyemiyorum…
Derin bir nefes alıyorum,
Yine, yine yok kelimeler.
Oysa alfabeyi bile üç harfe indirmiştim:
Aşk… aşk… aşk..!
29.11.2025 15:55
Kayıt Tarihi : 29.11.2025 15:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!