yüreğimde kilitli sevdaların küf kokusu
ellerimde maviliğe uçurduğum kuşun teleği
yediğim simitin dökülmüş susamı kucağımda
dizlerimde bir ağırlık küreğe mahkum haldeyim
ayaklarım prangalı adsız diyarlara
gitmiyor yol almıyor ki gemilerim küreksiz
terk edilmişim ıssız bir adaya kementsiz
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
