sen ki çöle düşen bir damla yağmur
sende ateş gibi yakıp da gitme
umutlar yeşerttin renklendi ömür
diktiğin fidanı söküp de gitme
saray dediğin ne? anlamsız çatı
batırdım ummanda olmayan yatı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
