Güneş doğduğu yerden batıyor içimin kentlerinde
Sonsuz bir ızdırapla uzandığım karanlıklarda
Düşüyor tutunduğum yıldızlar.
Dilekler tutuyor insanlar düşen yıldızlarımın ışıklı ölümlerine
İntihar süsü verilmiş ceset yüreğime biçilmiş kefenler
Sarmaya kâfi değil,
Her doğuruşta öldürülen çıkarsız inanışlarımı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yureginize emeginize saglik kaleminiz daim olsun ,,,,
eyvallah...
saygılar...
Kaleminiz yağmış gürlemiş.Bravo tebrikler.
,,,,,,,gitmek,,birşey söylemeden, yüzünü yere vura vura terkedilmek, Tebrikler, yazan yürek dert görmesin.
Coşkun denizler ortasında,
Durgun bir limana, özlemle yosun tutmuş günlerim.
Şiirinizi severek okudum ancak bu bölümü gerçekten çok süperdi, tebrikler kutlarım sayın Kul.
Sevgi dolu selamlar. Antolojimdesiniz.
aşk, birkez daha tanık oldum kahpeligine !!
benden sana yazıklar olsun.
harika. duygu yüklü bir şiir -saygılar
aşk, birkez daha tanık oldum kahpeligine !!
benden sana yazıklar olsun.
harika. duygu yüklü bir şiir -saygılar
başlık bile yeter di aslında giden sevvgilinin ardından... yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta