Gitme Şiiri - Nurcan Sinop

Gitme aklın benden gider.
Bir çocuk ölür sabaha doğru.
Sen gidersen ışığım söner.
Sokaklar ıssızlaşır, yüreğim üşür.

Gitme mum sönerse Efsun gider.
Karanlığı aydınlatan Ateş böcekleri.
Işıksız kalır karanlığın deminde.
Sokak lambaları birden söner.
Ve kararır Dünya...

Gitme artık senden gider.
Bir daha yanmaz fenerler.
Gitme...

Sen giderken ağaçlar sararır.
Güneş batıdan doğar.
Gitme tutkulu aşıklar ölür.
Sevdası kayalarda kalır kirli adamların.

Sensizlik çöker üstüme karabasan gibi.
Ağlarım.
İçimi burkarak yükselir sesim.
Gitme.
Belki bir gün özgürce koşarız kırlarda.

Akşam oldu mu bir kuytuya düşeriz.
Yorgunluk dolunayda Mehtap da yok olur.
Uzanırız yere sere serpe düşünmeden

Buğulu gökyüzü örtümüz olur.
Sabaha güneş'i uyandırırız birlikte.
Gitme
Sen gidersen çiçeği mi solar gitme.