Git Ve Sakın Geri Gelme Şiiri - Şafak Ba ...

Bir zamanlar baharımdın, açan ilk çiçeğimdin,
Şimdi ise kalpte sönmeyen dert ateşi oldun.
Sevda diye sarıldığım, ömrüme kattığım sen,
En derin yaralarımı bırakan kişi oldun.

Yıktığın hayallerimin altında kaldım ben,
Ne bir merhamet, nede bir özür beklemem.
Ardına dönüp bakma bile
Git ve sakın geri gelme.

Küllerinden doğmayı öğrendi bu yorgun gönül.
Sana dair ne varsa gömdüm gecelerin koynuna,
Bir daha filiz vermez o kurumuş eski gül.
Bazen yalnızda kalınır, alışırım yokluğuna

Bir zamanlar sensizliği ölüm sayan şu yürek,
Öğrenir sensiz yaşamayı da.
İş işten geçtikten sonra, pişmanım deme,
Git ve sakın geri gelme

Açılmayacak sana kapanan kapı,
İkinci kez tadılır mı aynı acı?
Arkanda bırakmadın, aşka dair bir anı.
Ayrıyız seninle bundan böyle
Git ve sakın geri gelme.

Bırak yaram kabuk bağlasın,
Kırılan her düşüm sessizce toprağa karışsın.
Adını rüzgârlara verdim, uzaklara savursun.
Doktor değilsin, yarama değme
Git ve sakın geri gelme