Yureklerimiz bir nefes olmuştu hatırla
Şimdi sen bırakıp yuregini get gittiğin kadar
Ellerimin sicakligi hala avuçlarında duruyor
Yaşanmış anılarla yuregin göğsüne vuruyor
Bütün bunları unutmasın git gittiğin kadar
Nefes veriyor bakışların bana diyordun hani
Göze alıyorsam nefessiz kalmayı bundan sonra
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta