Git başımdan,
Yalnız bırak beni.
Ben seni sensiz yaşamayı öğrendim.
Sen bile dolduramazsın içimdeki yerini.
Öyle bir hal aldın ki içimde,
Kapanmaz bir yara oldun.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Git ! Yağan yağmurlarda ıslanmadan git ! Açılan yaraların kanları bulaşmadan git! yüregine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta