Ah adam ne zaman bir sen düşünsem
Sesin nefesin ve o mükemmel gülüşün gelip takılıyor beynimin derinliklerine
Ucu açık onlarca kelime ısırıyor dilimin ucunu tarifsiz hisler kapliyor tüm bedenimi yüzüm istemsizce gülümsüyor göz bebeklerimde anlamsız bir sevgi dilim dudaklarıma savaş açmış yutkunup yutkunup susuyorum
icimde avaz avaz konusan benligime inat demli bir çay kokusu gibi gelişin insan her dakika özler mi bir çayın kokusunu uzaktan bile harika tavşan kanı aşka davet eden o koku
Ne zaman bir sen düşünsem annem geliyor aklıma sıcak ve yumuşak dokunuyor her kelimen yürek kesiği me bu defa kuşku yok umutsuzluk hiç yok ağır yaralı çıksada bir harpten yüreğim kanamiyorum insan sevdigini üzer mi diye yankılanıyor bir ses kulaklarımın ta içinde Sahi insan sevdiğini üzer mi o halde neden gözlerim yağmurlu
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta