Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Beğeniyle okudum
ben de büyüdüm susarakta konuşmayı öğrendim ...sitemimi,özlemimi,hayıflanmamı bir bakışımla ve susarak nede güzel amlatıyornuşum meğerse...
kutlarım...devamlarının dileğiyle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta