Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Beğeniyle okudum
Şiir , içimizdeki boşluğun bilinçaltına saklanan anlamını bulma çabasıdır.. Bilinçaltımız ile yüzleşecek şekilde o dehlizlerde gezinebilme cesaretidir şiir.
Şaire , sanki bilinçaltının karanlık dehlizlerinin kapısından içeriye bağırıyor gibi geldi bana
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta