Gidiyorsun şimdi git arkana bile bakma gidiyorsun kim silecek zehir misali beni içten içe yakan gözyaşlarımı kim saracak beni yalnızlığımda şimdi yüreğim paramparça boğazım düğümlü kimse duyamaz haykırışlarımı kimse göremez çırpınışlarımı...Gece soğuk ve karanlık ürkütüyor beni ne kaldı şu hayatın bana verdiği acıdan başka yüreğimde yine kaybeden ben kazanan sen oldun hayat..Bir canım kaldı gel al onu bekliyorum seni korkmuyorum ölümden üzülmüyorum eskisi kadar tek korkum ve üzüntüm geri de bıraktıklarım iyisiyle...kötüsüyle..acısıyla...tatlısıyla sanki elimde birsilah kumar oynuyorum hayata karşı tek ve son mermi hergecen gün daha çok ızdırap veriyor tetiğe basmak.. Evet gidiyorsun şimdi git ama gitmeden sonkez duy içimden ve gidişime şahit ol sen de hayatın ta kendisi gibi...
Nuray DilekKayıt Tarihi : 5.10.2012 03:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!