Gidişlerin acıydı belki,
Kalışında ki sessizlik ise ölüm.
Git,
Gitme demeyeceğim,
Gidişin dönüşünün çaresiz umudu.
Git,
Gidişime sebep ol,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




git..yine de git..hep git..artık..dur(ma)..git(me)...
aslında gitme,
yine de gitme....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta