Kalin hücreli
Sivri kuleli
Gönüllü gönülsüz kafesleyen tutsakliklarinda
Yukardan baktigi herseyi asagilik gören kücümseyici kibrin
Kahir beladan yüklü karanligin ve korkunun tapusunu alip satarak
Kornanin sesine refakatci izmaritine, lambalarin yanip sönen ritmiyle
Bicagin battigi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta