Akarsular durgun durgun süzülüyor yatağında.
Bizde süzülüyoruz zaman içinde
Her akış yeni bir başlangıca gebe
Tutulan yol çizgisinde sessizce
Narin bir gelin gibi gidiyor ağlaya ağlaya.
Elindeki çiçekleri döküyor her gidişinde
Tek bir çiçek kaldığında son yolculuğu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta