Gidiyorum işte Şiiri - Meryem Keskin

Gidiyorum buralardan.
Say ki, hiç görmedin beni,
Gözlerin değmedi gözlerime.
Bir yabancı gibi gidiyorum sessizce.
Haziran gecelerimin ılık meltemi,
Kopardığın fırtına tarumar etti beni.

Oysa yanlışlıkla yolum düşmüştü şehrine.
Yanlışlıkla düşmüştüm gözlerine.
Yanlışlıkla sevdim seni işte.
Yanlıştın be adam, baştan sona yanlış.

Başardın işte, yıktın gönlümdeki mabedini.
Oysa yolumu kaybettiğim zaman,
Gözlerinin rehberliği inandırmıştı beni,
Her yaranın, bir tabibi olduğuna.

Son yıkılışımda,
Bir yeminle mühürlemiştim kalbimi oysa.
Yalancı güneşinin sıcaklığına yenildim,
Kırdım yüreğime nakşettiğim o mührü.
Yüzündeki masumiyet maskesine inandı,
Hicranın gölgesinde yetim kalan yüreğim.

Gidiyorum işte,
Bu Aşkın ömrü, buraya kadarmış.
Kendime ettiğim haksızlık için,
Bir gün hesap soracak bana,
Senin uğruna ziyan ettiğim yıllar.
Dilimden dökülen her keşke,
Yüreğime, zehirli bir hançeri saplıyor.
Ve ben, kan gülleri içinde, yürüyorum,
Kanaya kanaya.

Bu şehrin sessiz sokaklarını,
Sana bırakıyorum giderken.
Bir bilge söylemişti, kalp Zümrüdüanka imiş,
Toparlayıp küllerini, insan yeniden doğarmış.
Anladım ki, aşk bir muharebe, sevda iki cephe,
Namludaki son kurşun ise,
Ayrılığın vebalini yüklüyor, barut izlerine.

Gidiyorum işte, sensiz yarınlara.
Bir kaç hatıra aldım yanıma,
Sadece rüya idi bitti dememek adına.
Yağmurlu bir Temmuz akşamında,
Son defa baktım,
Bu şehrin kurşuni şafaklarına.

Susuyorum, artık sadece kalemim konuşacak,
Sevdazedeler adına.
Mısralarım kurşun gibi saplanacak,
Göğsünün sol yanına.
Kim girdiyse aşkın kanına,
Tüm aşıkların vebalini taşısın omuzlarında.
Ve ben, kan gülleri içinde, yürüyorum,
Kanaya kanaya.

..... Meryem Keskin......
.....04.06.2026........