Gidiyorum işte Şiiri - Meryem Keskin

Gidiyorum buralardan.
Say ki, hiç görmedin beni,
Gözlerin değmedi gözlerime.
Bir yabancı gibi gidiyorum sessizce.
Haziran gecelerimin ılık meltemi,
Kopardığın fırtına tarumar etti beni.

Oysa yanlışlıkla yolum düşmüştü şehrine.
Yanlışlıkla düşmüştüm gözlerine.
Yanlışlıkla sevdim seni işte.
Yanlıştın be adam, baştan sona yanlış.

Başardın işte, yıktın gönlümdeki mabedini.
Oysa yolumu kaybettiğim zaman,
Gözlerinin rehberliği inandırmıştı beni,
Her yaranın, bir tabibi olduğuna.

Son yıkılışımda,
Bir yeminle mühürlemiştim kalbimi oysa.
Yalancı güneşinin sıcaklığına yenildim,
Kırdım yüreğime nakşettiğim o mührü.
Yüzündeki masumiyet maskesine inandı,
Hicranın gölgesinde yetim kalan yüreğim.

Gidiyorum işte,
Bu Aşkın ömrü, buraya kadarmış.
Kendime ettiğim haksızlık için,
Bir gün hesap soracak bana,
Senin için ziyan ettiğim yıllar.
Dilimden dökülen her keşke,
Yüreğime zehirli, hançeri saplar.
Ve ben, kan gülleri içinde,
Kanaya kanaya yürüyorum.