Ah Be Sevgili Şiiri - Meryem Keskin

Ah be sevgili, içimden, atamıyorum seni.
Görüyor musun sevgili,
Şimdi yıkılmış bir harabeden farkım yok.
Uyanmak istemiyorum, yemek yemiyorum,
İşe gitmiyorum.
Darmadağın bir haldeyim.
Sanki, sanki yaşayan bir ölüyüm.
Canım çekiliyor damarlarımdan.
Göz pınarlarımdan boşalan yaşlar,
Yüreğime akıyor.
Ah be sevgili, içimden, atamıyorum seni!

İçimden ah etmek geliyor, yüreğin,
Sızlasın kalbin ağrısın istiyorum.
Ama kıyamıyorum, şu olmaz olası yüreğim,
İzin vermiyor.
Bazen geçmişe dalıyorum,
Anılar gözümde canlanıyor.
Her ne kadar tebessüm varsada yüzümde,
Gözyaşlarıma karışıyor tebessümlerim,
Yine.
Dedim ya güzelim, yaşayan bir ölüyüm,
Yokluğunda.
Ah be sevgili, içimden atamıyorum seni!

Nazaramı gözemi geldi bu sevda?
Hangi gözü çıkası imrendi aşkımıza?
Hangi uğursuz diller yaraladı ruhumuzu?
Günahkar eller mi dokundu bize?
Hangi uğursuz yollardan geçtinde,
Bana çıkmadı yolun.
Ayrılık çeşmesinden mi içtin?
Ah be sevgili, içimden, atamıyorum seni!

Şimdilerde hep yalan söylüyorum kendime.
En çok ta annemi üzüyorum galiba.
O iyimisin oğlum diyor,
Ben mecburen yalan söylüyorum.
İyiyim diyorum anam iyiyim!
Garibim, anlıyor sesimden ama yinede,
İyi ol oğlum iyi ol diye teselli ediyor.
Bana doğruluğu öğretene, yalan söylemek,
Çok zor geliyor bu zavallı yüreğime.
Ah…anam bir bilsen oğlun nasıl ağlıyor,
Gecelerde.
Affet beni yalan söyledim anam,
İyi değilim artık hiç iyi olamıyorum.
Zalımın kızı yaktın yüreğimi.
Ah be sevgili, içimden atamıyorum seni!

Yokluğunda hep üşüyorum.
Son bahar yapraklarımı döküyor.
Susuz kalmış toprak gibi çöle dönmüş,
Bahar gibi çiçek açan yüreğim.
Öyle bir yangın bıraktın ki bende,
Bir daha nasıl yeşerir topraklarım.
Ah be sevgili, içimden atamıyorum seni!

Ah be sevdiğim, şu kalbimi açıpta,
Bakabilsen.
Keşke nasip olsada, sana benim gözümle,
Bakabilsen.
Al kalbimi koy kalbinin üstüne,
Yaşayabiliyorsan yaşa eserinle.
Of…yârim of, coştu yine göz pınarlarım,
Çağlar acımasızca.
Anlamıyorsun be gülüm mülteci yüreğim,
Vatansız kaldı şimdi.
Fırtınalar kopuyor, deli gönül savruldu,
Sahipsiz çöllere.
Bir bilsen be gülüm, bu hasta bedenle,
Nere giderim, yıkıldı gönül evim.
Ah be sevgili, içimden,
Atamıyorum seni!
Bir bilsen gülüm,
Bir bilsen seni nasıl özledim!

……..Cabbarın kaleminden...
........Düzenleme Meryem Keskin......
.......14.01.2025.......