Ve Seni düLerdim arhoken,
Ve SokakLar aırı Sessiz oLurdu,
Ve Sen Hep Adının Üstüne SobeLerdin beni,
Ve Sensizken çaLan arkı ßurkardı Yüreqimi,
Artık; Ama'sı oLan cümLenin Önemi yok Bende,
Ama'dan Önceki artı GerçekLetirecek Gücüm kaLmadı
Ve Sen RüzqarLarınLa Eritiyorsun DağıLan Bedenimi,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta