İç denizin suları ne kadar da uzak görünüyor;
Gözyaşı ve kan' dan...
Yüreğimde derin acılarla,
Yıllarca dost bildiğim insanların keskin tokadını yemiş,
Yeni yuvama yelken alıyorum...
Hepimiz o kadar aynıyız ki; bu umut gemisinde,
Ana' ların bağrında hıçkırıklara boğulan bebeler,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
