Alınmış bir öcün düşüyle ayrılıyorum şimdi aranızdan
Yorgun bir ırmak nasıl dolanırsa toprağın ve taşın alnına
Öyle hür ve mütevekkil yaslanıyorum bulutlara
Karnım tok ruhum gökyüzü kadar hafif ve berrak
Ne zehirli yılanların gölgesi sokulabilir artık gölgeme
Ne de düşmanın lanetli niyeti paslı bıçak gibi sokulan esvabıma
Hürüm dünyasız karanlıklar kadar mesrur artık kanatlarım
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta