Gidiyorum bu şehirden sabah erkenden
Arkama bakmadan terkediyorum
Alıpbaşımı giderken hatıralar senin olsun
Ben sessizce çekip gidiyorum
Artık bir sevgilinin peşinden koşmak yok biteviye
Ne uykusuz kalmak geceleri
Ne adımlamak kaldırımları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
